-Κουντρέτ! Τι κάνεις εκεί; -Πίνω μια ρακή.
Και δεν ντρέπεσαι που το λες;
Χαλάς τα λεφτά μας στα ποτά;
Ένα ποτηράκι είναι!
Κακό που 'παθα! Θα μεθύσεις και θα δείρεις εμένα και τα παιδιά!
Ντροπή σου, Αϊσέ!
Σήκωσα ποτέ χέρι πάνω σας;
Για φαντάσου το όμως. Ακούστε, γειτόνοι!
Πίνει άγιες μέρες. Και θα μας δείρει κιόλας.
-Δεν έχεις δουλειά αύριο; -Ναι, μα...
-Ένα ποτηράκι είναι. -Άντε, σήκω.
Άντε ντε, σήκω.
Σήκω ντε!
-Τι τραβάω! -Μη βαρυγκωμάς. Άντε.
Κουνήσου.
Τι κοιτάς; Άντε για ύπνο!
Μα να φορτωθώ μπεκρή στην ηλικία μου!
Δεν σκέφτεται, "Έχω παιδιά, υποχρεώσεις".
"Πρέπει να συμμαζευτώ, να προσέχω".
Ο αχαΐρευτος!
Έχει και τζατζίκι!
Κατέβασε όλο το μπουκάλι.
Παιδιά!
Θ' αργήσετε για το σχολείο.
Νεσέ! Σουλέ! Οζγκέ!
-Πάρε, ψυχή μου. -Τι είναι αυτό;
Γάλα με μέλι.
Γάλα; Παιδί είμαι;
Σουλέ, έλα μάτια μου. Το γαλατάκι σου.
-Γάλα; Δεν έχουμε τσάι; -Θα πάρει πέντε λεπτά.
Ήρθες, γιε μου. Ορίστε.
Πιες το γαλατάκι σου.
Είναι νόστιμο, έχει μέλι μέσα.
Όχι πρωί πρωί. Θα τρυπήσει το στομάχι σου.
Τι παιδιά είστε εσείς;
Ήμαρτον, Θεέ μου!
Ομορφιά μου! Έλα εδώ. Πάρε το γαλατάκι σου.
Τι; Γάλα;
Μη λες έτσι.
Γιατί σηκώθηκε το κάλυμμα;
Το πείραξε κανείς;
Τι κάνανε;
Θεέ μου!
Μπαμπά, θα μας πας εσύ;
Για όνομα του Θεού, γιε μου! Δεν είναι σχολικό.
Τι πειράζει να μας πας μια μέρα; Θα σαπίσει στο τέλος.
Τι πάθατε με το αμάξι; Δυο βήματα είναι το σχολείο.
Περπατήστε και λίγο. Όχι όλο με το αμάξι.
Πάμε, παιδιά. Μας είναι άχρηστος.
Κόρη μου, κι εγώ με το λεωφορείο πάω.
Σιγά την απόσταση. Καλό κάνει το περπάτημα.
Θα μας πείτε λίγα πράγματα για σας;
Λέγομαι Κουντρέτ Ζιγιάνογλου.
Γεννήθηκα στην Ιστανμπούλ το 1965.
Είμαι συνταξιούχος λογιστής.
Πείτε μας για την τελευταία σας δουλειά.
-Ήταν στο δημόσιο. -Στηρίζετε την ομαδική εργασία;
Εγώ μόνο την εθνική ομάδα στηρίζω.
-Είστε δημιουργικός; -Ούτε να το σκέφτεστε.
-Τι σας κινητοποιεί στη δουλειά; -Το τσάι.
Πώς σας βλέπουν οι συνεργάτες σας;
Ως καλό άνθρωπο.
Στους φίλους σας τι αρέσει και τι όχι σε σας;
Δεν έχω πολλούς φίλους.
Καλώς. Πείτε μας, γιατί να σας προσλάβουμε;
Έχω τέσσερα παιδιά και ηλικιωμένο πατέρα να ζήσω.
Η σύνταξή μου δεν φτάνει.
Έχω και μια γυναίκα που δεν βάζει γλώσσα μέσα της.
Της λέω ότι φεύγω για δουλειά το πρωί και γυρνάω αργά το βράδυ. Αν με πάρετε,
θα κάνετε ψυχικό. Επίσης θέλω να επισημάνω
ότι έχω πάει φαντάρος.
Το λεωφορείο είναι άδειο. Κάτσε.
Καλά είμαι έτσι. Ευχαριστώ.
Δεν συνηθίζω να κάθομαι.
-Η σούπα είναι πάγος. -Να ερχόσουν νωρίτερα, να 'ταν ζεστή.
Γύρευε πού κοπροσκύλιαζες μέχρι τώρα.
Υπερωρίες έκανα.
Σε περιμένω 25 χρόνια, σου χάρισα τέσσερα παιδιά,
το σώμα μου σακούλιασε,
και σε αντάλλαγμα πας και ξενοκοιτάζεις.
Μου λες ποτέ ότι θα αργήσεις; Όχι!
Κινητό δεν έχεις για να ξέρω πού είσαι και τι κάνεις.
Πάρε με, Θεέ μου, να ησυχάσω!
-Συλλυπητήρια, γείτονα. -Σε ευχαριστώ πολύ.
Πώς έγινε έτσι ξαφνικά;
Είπε "Πάρε με, Θεέ μου" και πέθανε.
Δεν ευχόταν τίποτα άλλο; Άγια γυναίκα.
Όντως.
Καλή μου, γιατί δεν έκανες έναν χαλβά;
Είναι νέα μόδα η τιραμισού στις κηδείες;
Η αδερφή μου τη λάτρευε.
-Τέλεια σου βγήκε. -Παίρνεις το γάλα...
Πατέρα, είναι το τρίτο κομμάτι που τρώτε.
Τις μπουκιές μου μετράς;
Σας παρακαλώ, πατέρα. Για τη υγεία σας το λέω.
Άσε με εμένα.
Πέθανε η γυναίκα σου. Θα ξαναπαντρευτείς;
Τι είναι αυτά που λέτε μπροστά στον κόσμο;
Σε ξέρω. Θα σε φάνε τα ξενύχτια τώρα.
Σας παρακαλώ, μπαμπά!
-Έτσι κάνουν οι οικογενειάρχες; -Εγώ αυτό έκανα.
Έκανα κάτι καλύτερο.
Σας έκανα τη ζωή ποδήλατο. Έφαγα τα λεφτά μου στις γυναίκες.
Κάθε μέρα γλεντοκόπαγα στα μπαρ.
Τα έχασα όλα στα χαρτιά και έκανα χρέη.
Σε έβαλα να τα πληρώσεις εσύ.
Αλλά τώρα αναρωτιέμαι
αν έκανα καλά.
Καλά έκανα. Εννοείται.
Την έζησα τη ζωή μου. Μπράβο μου!
Καλή όρεξη, μπαμπά.
-Καλή όρεξη. -Άκουσέ με, Κουντρέτ.
Έχεις πολλή ζωή μπροστά σου. Περνάει γρήγορα.
Ζήσ' τη όσο είναι καιρός.
Αν είχα τα χρόνια σου, δεν θα 'χανα στιγμή.
Τι τα θες, όμως; Τα έφαγα τα ψωμιά μου.
Σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε.
-Συλλυπητήρια, γείτονα. -Ευχαριστώ πολύ.
Πώς έγινε έτσι ξαφνικά;
Τι να πω; Είπε, "Σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε" και πέθανε.
Θα το ψυχανεμίστηκε. Άγιος άνθρωπος!
Όντως.
-Κουνιάδε; -Ορίστε.
Να πάρω τα παιδιά μαζί μου για λίγο καιρό;
Δύσκολα θα φέρεις βόλτα τέσσερα παιδιά μόνος σου.
Δεν θέλω να σε ξεβολέψω.
Ποιον να ξεβολέψεις, καλέ;
Δεν θα θέλουν να φύγουν, Γκουλ.
Μ' αγαπάνε πολύ. Δεν θα θέλουν να με αφήσουν.
Γιε μου!
Μαμά!
Εδώ βρήκατε να ψήσετε; Τραβάτε παραπέρα!
-Καλώς ήρθες. -Καλώς σε βρήκα.
Πώς από τόσο νωρίς;
Δεν τη θέλω άλλο τη ζωή μου, μάνα. Δεν έχω κανέναν πια.
Ούτε γυναίκα, ούτε πατέρα, ούτε παιδιά.
Νιώθω μοναξιά. Κανείς δεν με χρειάζεται.
Όμως, γιε μου, δεν πεθαίνεις με βιταμίνες και σιρόπι για το βήχα.
-Όχι; -Όχι βέβαια.
Εξάλλου, κάποιοι σε χρειάζονται.
-Εμένα; -Εσένα.
Κοίτα.
Εκείνη η κοπέλα είναι η Λεϊλιφέρ.
Σε έχει μεγάλη ανάγκη.
Αλλά σε τρεις μέρες να είσαι στο κάστρο του Γκαζιαντέπ.
-Αλλιώς θα είναι πολύ αργά. -Για ποιο πράγμα, μαμά;
Άσε τις ερωτήσεις και ξεκίνα. Τι σου έλεγα όταν ήσουν μικρός;
Δεν γεννούσα ένα τούβλο";
-Όχι, το άλλο. -"Τώρα τίναξα τον καναπέ. Σήκω".
Ούτε αυτό.
"Λούζομαι αυτά που κορόιδευα". "Κάτσε διάβασε".
"Οι άλλοι γιατί παίρνουν καλούς βαθμούς; Εσύ χαζός είσαι;"
"Γαϊδούρι. Παράσιτο. Ζώον. Αχαΐρευτε".
Καλά, σταμάτα. Δεν σου είπα ποτέ τίποτα καλό;
Το όνομά σου σημαίνει "δύναμη". "Η ισχύς εν τη ενώσει.
Μην αφήνεις όσους στέκονται δίπλα σου.
Να τους βοηθάς στα δύσκολα". Δεν σ' το είπα; Για θυμήσου.
-Δεν θυμάμαι τίποτα τέτοιο. -Πώς γίνεται;
Τότε που είχαν έρθει τα ξαδέρφια σου και δεν τους έδινες τα παιχνίδια σου.
-Το σ' το είπα. Το θυμάσαι; -Δεν έγινε έτσι.
Τι εννοείς;
Πήρες το μεταλλικό αμαξάκι και μου το έφερες στο κεφάλι.
Ακόμα έχω σημάδι.
Άμα δεν το είπα τότε, το λέω τώρα. Φτάνει πια!
Να είσαι στο κάστρο σε τρεις μέρες. Η Λεϊλιφέρ σε χρειάζεται.
Μαμά;
Έρχομαι, Λεϊλιφέρ.
Θέλετε φορτιστή;
Η κίνηση της Ιστανμπούλ είναι μαρτύριο.
Θέλετε φορτιστή;
Ένα σελφοκόνταρο για πιο πολλά like;
Τι κίνηση είναι αυτή;
Δεν έχω κινητό.
Πες ότι δεν θέλεις. Τι λες ψέματα, μεγάλος άνθρωπος; Ντροπή!
Φορτιστές!
Καλής ποιότητας φορτιστές!
Μήπως ένα τέτοιο;
Έλα εδώ!
Μην τρέχεις! Έλα εδώ.
Από εκεί πήγε. Να τος!
Από εκεί. Όχι, από εκεί.
Από εδώ από το λεωφορείο.
Όχι, από εδώ.
Έρχεται προς τα εδώ! Να τος!
Πέρασε από εδώ.
Από εδώ. Να τος.
Εδώ, δίπλα στο αμάξι.
Ανοίγει την πόρτα. Μπαίνει μέσα.
Μπήκε στ' αμάξι.
Το βάζει μπροστά. Πήρε.
Το αμάξι μου είναι! Πού πας, παλιοκλέφτη;
Μαμά! Μαμάκα!
Τον πατήσαμε τον άνθρωπο!
Κάνε δεξιά, φίλε μου. Αυτό είναι κλοπή.
-Κλοπή; Τι εννοείς; -Ναι.
-Τι ναι; -Για μένα είσαι κλέφτης.
Αφού εδώ κάθεσαι.
Δεν είμαι κλέφτης. Φορτιστές πουλάω.
Να τους πουλήσεις έξω από το αμάξι μου, παρακαλώ.
Δεν θέλω να τους πουλάς εδώ μέσα. Κατέβα.
Γιατί με έμπλεξες χωρίς λόγο;
Δεν είχα ποτέ πάρε δώσε με την αστυνομία.
Τώρα χάρη σε σένα έγινα φυγάς.
Αμάν.
Υπερβολές. Απλοί χωροφύλακες ήταν.
Σιγά μη μας κυνηγήσουν.
Γιατί τους αφήσατε να σας ξεφύγουν;
Όταν καβάλησαν το πεζοδρόμιο είπαμε, "Τρελοί είναι, ας μην μπλέξουμε".
Είναι άσχημα τα πράγματα εκεί έξω. Γιατί να μπλέξουμε χωρίς λόγο;
Γιατί είναι δουλειά σας! Είμαστε χωροφύλακες.
Θα μας τρομάξουν μερικοί αλήτες;
-Κρατήσατε την πινακίδα; -Μάλιστα, διοικητά.
-Τι αμάξι ήταν; -Μαύρο στέισον βάγκον μάρκας Renault.
-Τουλάχιστον εικοσαετίας. -Εικοσαετίας;
Ετοιμαστείτε. Πάμε να τους πιάσουμε.
-Αφού, διοικητά... -Ετοιμαστείτε είπα!
Εμάς δεν μας ξεφεύγει κανείς.
Θα τον βρούμε,
και θα του κόψουμε το πρόστιμο.
Φέρτε τον καφέ και τα ντόνατ.
Μάλιστα, κύριε.
Ντόνατ; Χωροφύλακες είμαστε.
Κοίτα πώς έγινε, καινούριο αμάξι! Ούτε από την πόλη δεν βγήκαμε ακόμα.
Κοίτα γρατζουνιές.
Όλα τα ανταλλακτικά του είναι γνήσια.
Τι είναι αυτό; Λουφάρι.
Αυθεντικό;
-Είναι αυθεντικό; -Πήρα φαΐ. Πλήρωσε μέσα.
-Το αμάξι ψάρεψε. -Περιμένει ο άνθρωπος να πληρωθεί.
Από πού κι ως πού να πληρώσω εγώ; Τι κάνεις εκεί;
-Μπαίνω στο αμάξι. -Γιατί; Πάω στο Γκαζιαντέπ.
Πού πας, λέει;
Στο Γκαζιαντέπ.
-Είσαι τυχερός. -Γιατί;
Έχω μια συμφωνία για λαθραία κινητά. Ήθελα εβδομάδες να πάω στο Γκαζιαντέπ.
-Ήταν γραφτό να βρεθούμε. -Τι λες εκεί; Όχι!
-Πάρε με μαζί. -Όχι, δεν σε ξέρω.
-Θα με μάθεις. -Αποκλείεται.
-Ξέρω τους δρόμους. -Όχι.
Τους ξέρω σαν την τσέπη μου.
Θα σε έχω εκεί σε έξι ώρες.
Γίνεται τόσο γρήγορα;
-Πού πάμε λοιπόν; -Στο Γκαζιαντέπ.
Αυτό το ξέρω, το είπαμε.
Από ποιο δρόμο θα πάμε ρωτάω.
Θα σου πω σε ένα λεπτό.
Στην Ανατολική Ανατολία είναι;
Αντέπ!
Το βρήκα! Αντέπ!
Κοίτα, το Αντέπ.
Γραβατωμένε, πώς σε λένε;
Κουντρέτ.
Εμένα Γκιουβέν. Με έχει κόψει η πείνα, τι θα κάνουμε;
Σ.Ε.Α. ΑΤΙΛΓΚΑΝ
Τι ωραία. Έχει φαγητό, θα φάμε.
-Πάμε. -Θα είναι καλά το αμάξι;
Ποιος θα το πειράξει;
Πήγαινε εσύ και ρώτα πού είμαστε.
Θα περιμένω εδώ.
Θεέ μου! Ποιος θα ασχοληθεί με το σαράβαλο;
Πώς είπες; Σαράβαλο;
Σκέψου πριν μιλήσεις. Το αμάξι έχει όνομα. Μαύρη Κατεργάρα.
-Έδωσες όνομα στο σαράβαλο; -Μην τη λες έτσι.
-Κατεργάρα. -Ναι.
Μαύρη Κατεργάρα.
Άκου, σου υπόσχομαι
πως θα γράψω εδώ "Μαύρη Κατεργάρα" με μεγάλα γράμματα όταν πάμε στο Αντέπ.
Κοίτα.
Είναι γερή σαν βράχος.
Πάμε να τσιμπήσουμε κάτι. Ποιος θα τολμήσει να την πειράξει;
-Θα είναι εντάξει; -Βέβαια. Είναι μεγάλη κοπέλα.
-Είναι κι άλλα αμάξια εδώ. -Βέβαια.
Γεια σας.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Τι είναι εδώ πέρα;
Ιδέα δεν έχω! Πώς είναι έτσι;
Πάμε. Αν φύγουμε ήσυχα-ήσυχα, δεν θα μετρήσει.
Ακριβώς. Πάμε.
ΚΑΜΑΡΙΝΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Πάμε, αδερφέ. Μη σε ξεγελάει.
Πάμε να φύγουμε. Φαίνεται πανάκριβο. Θα μας ξεπουπουλιάσουν.
Πάμε. Άσε που περιμένει η Λεϊλιφέρ.
-Ποια; -Η Λεϊλιφέρ. Στο κάστρο του Γκαζιαντέπ.
Είδα σε όνειρο ότι με χρειάζεται.
Περίμενε. Γιατί...
Δεν μου λες όλη την ιστορία από την αρχή;
Λοιπόν.
Έχασες τον πατέρα και τη γυναίκα σου.
Μετά τα παιδιά πήγαν να μείνουν στη θεία τους.
Ναι.
Ύστερα είδες τη μάνα σου στον ύπνο σου και σου είπε
να πας στο Αντέπ να σώσεις μια Λεϊλιφέρ. Σωστά;
Ακριβώς.
Και πήρες τους δρόμους;
Με χρειάζεται. Μου το είπε η μάνα μου.
Αυτό το ριζότο είναι σαν λασπωμένο πιλάφι.
Έτσι το έκανε και η γυναίκα μου.
-Κάτι άλλο; -Μπορεί να έρθει η τραγουδίστρια;
-Ορίστε; -Μπορεί να έρθει στο τραπέζι;
Τι κάνεις; Ντροπή!
Δεν θέλουμε κάτι.
Τρελάθηκες;
Τι κάνετε, παιδιά;
Σταθείτε.
Σταματήστε!
Με συγχωρείτε.
Κυρία μου, δεν μπορείτε να καπνίσετε μέσα.
Έχει πρόστιμο 289 λίρες.
-Μα... -Δεν έχει μα.
Κάνει κακό στην υγεία. Είδατε τι έχει κάνει στη φωνή σας;
Φύλακα, συνοδεύετε έξω την κυρία;
Μια στιγμή, κύριε. Σας παρακαλώ!
Φάγαμε το ριζότο μας και τώρα φεύγαμε.
Θεέ μου, δεν το πιστεύω!
Τι κτήνη!
Τι συμπεριφορά ήταν αυτή;
Με συγχωρείς, αλλά εσύ έφταιγες.
Τι τα έβαλες με την κοπέλα; Άσ' την ήσυχη να καπνίσει.
Άκου, Γκιουβέν, δεν έχω βάλει τσιγάρο στο στόμα μου.
Αλλά μου αφαίρεσαν μισό πνεύμονα εξαιτίας του.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
Να κόψεις το τσιγάρο.
Τι με κοιτάς;
Καπνίζεις στη ζούλα;
Έχασα μισό πνευμόνι επειδή κάπνιζε η γυναίκα μου.
Αν το καλοσκεφτείς, κι εγώ έχασα μισή καρδιά εξαιτίας σου.
Πάει το ωραίο κορίτσι.
Για όνομα του Θεού! Μια φορά την είδες. Πότε πρόλαβες κι ερωτεύτηκες;
Είπε ο άνθρωπος που πήρε τους δρόμους για κάποια που δεν έχει δει ποτέ.
Άλλο εγώ.
-Δεν είναι το ίδιο. -Γιατί;
Γιατί πάω να τη βοηθήσω.
Αλήθεια. Εξάλλου η δικιά σου δεν είναι όμορφη.
Τι λες; Δεν είδες τα μάτια της;
Δεν πρόσεξα, αλλά δεν ήταν τόσο...
Δεν ήταν τόσο τι;
Ήταν ωραία.
Ορίστε. Βλέπεις τι ωραία μάτια που έχει;
Πάτα το! Πάμε να φύγουμε!
Πάμε.
Καλά είσαι;
Ναι. Πάμε λίγο πιο γρήγορα, σας παρακαλώ.
Δεν πάει, κοπέλα μου. Γιατί μας πυροβολούν;
-Είναι οι γορίλες του Ατιλγκάν. -Ποιου;
Του ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Νομίζει ότι είναι ο Αλ Καπόνε.
Γι' αυτό άνοιξε μαγαζί με θέμα τη δεκαετία του '30.
Με έχωσε εκεί μέσα και δεν με άφηνε να φύγω.
Έτσι του 'φερα ένα βάζο στο κεφάλι κι έφυγα.
Πώς τους αφήσατε να ξεφύγουν;
Ρίξαμε πολλές φορές, αλλά έφυγαν.
Σπάσαμε το πίσω τζάμι, αλλά όταν έφυγαν, τους παρατήσαμε.
Δεν αξίζει να φάμε σφαίρα για μια πουτάνα.
Αν τολμήσετε να ξαναμιλήσετε έτσι γι' αυτή,
θα σας τη φυτέψω στο κεφάλι. Καταλάβατε, γαμώτο σας;
-Καταλάβαμε. -Ναι.
Τώρα καήκαμε κι εμείς μαζί με σένα.
Τι θα κάνουμε αν μας κυνηγήσουν;
Αμάν, τι σε έχει πιάσει;
Αυτός περνιέται για Αλ Καπόνε.
Εμάς θα κάτσει να κυνηγάει;
-Τι αμάξι ήταν; -Μαύρο Renault στέισον βάγκον.
-Ήταν σαράβαλο. -Θα σας βρω.
Πιστέψτε με.
Θα δείτε τι σημαίνει να κλέβετε από μένα.
Μαύρη Κατεργάρα μου, τι έχεις τραβήξει!
-Κοίτα εδώ. -Κουντρέτ.
Πάμε να ξεκουραστούμε και θα ασχοληθούμε αύριο.
Επιστρέφω αμέσως.
Τι έγινε;
-Θα έρθει μαζί μας; -Ναι.
Εδώ θα την αφήσουμε;
-Σ' αυτό το κάθαρμα; -Γιατί όχι;
Κουντρέτ.
Αν φύγει, θα φύγω κι εγώ.
Στο καλό και να μου γράφεις.
Άντε, ξεφορτώσου με. Έχω δουλειές να κάνω, μη με κρατάς.
Φέρεσαι απερίσκεπτα.
-Απερίσκεπτα; -Ναι.
-Σοβαρά; -Ναι. Πιάσε το κάλυμμα.
Να σκεπάσουμε το αμάξι.
Βλέπεις; Παντού γυαλιά. Το αμάξι δεν είχε ούτε γρατζουνιά.
-Ναι; -Τρία δωμάτια, παρακαλώ.
Δεν έχω τρία, λυπάμαι. Δύο μόνο.
-Θεέ μου. -Ένα δίκλινο, ένα μονόκλινο.
Τι θα κάνουμε;
Κρίμα, αλλά τέτοια ώρα δεν θα βρούμε αλλού.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Σταμάτα να χαμογελάς, με αγχώνεις.
Εκείνη σκέφτομαι.
Ωραία δεν είναι;
Ναι, αλλά είναι για τα δόντια σου;
Σιγά μη γυρίσει να σε κοιτάξει.
Γιατί όχι;
Δεν καταλαβαίνεις;
Μας χρησιμοποιεί για να ξεφορτωθεί τον άλλον
και θα μας πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα.
Τι να κάνει κι αυτή;
Κουντρέτ, αυτά μου τα λες για να με στεναχωρήσεις;
Στο ίδιο μαξιλάρι πλαγιάζουμε. Δεν ντρέπεσαι καθόλου;
Εδώ που τα λέμε...
Γιατί είμαστε στο ίδιο μαξιλάρι; Κάνε παραπέρα.
Ακούμπα στο δικό σου μαξιλάρι.
-Κάτι σου έλεγα. -Πες το μου από εκεί. Ακούω.
Καλά, σου αφήνω το αγαπημένο σου μαξιλάρι!
Για όνομα του Θεού.
-Κουντρέτ; -Τι θες πάλι;
Έτσι που είμαστε ξαπλωμένοι...
-Ξέρεις τι θυμήθηκα; -Τι;
Τον αδερφό μου. Κοιμόμασταν στο ίδιο κρεβάτι.
Ή μάλλον σε καναπέ-κρεβάτι.
Τη μέρα ήταν καναπές και το βράδυ κρεβάτι. Σαν υπερήρωας.
Δεν το συγκρίνω, αλλά...
Έτσι ήμασταν ξαπλωμένοι στον σεισμό του '99.
Εμένα με έβγαλαν από τα χαλάσματα.
Η μαμά μου, ο μπαμπάς μου, οι γείτονες, οι φίλοι...
Όλοι πέθαναν.
Δεν ξέρω για τους άλλους,
αλλά εμείς ήμασταν στο ίδιο κρεβάτι. Αφού έσωσαν εμένα,
γιατί δεν έσωσαν κι αυτόν;
Ο Θεός να σε έχει καλά, Κουντρέτ.
Κουντρέτ;
Όμορφη δεν είναι;
Είναι.
Όμορφη.
Πολύ όμορφη.
Όμορφη.
Γκιουβέν;
Εδώ είμαι. Γιατί χτυπάτε;
Μήπως είδες αυτόν που κοιμηθήκαμε μαζί χτες;
Μαζί κοιμηθήκατε;
-Ναι. Γιατί; -Τίποτα.
Νόμιζα ότι ήταν με την κυρία. Έφυγαν μαζί.
-Έφυγαν μαζί; -Ναι.
-Πώς έφυγαν; -Με αμάξι.
Μαύρη Κατεργάρα!
Τι απανθρωπιά είναι αυτή; Πήραν το αμάξι!
Η καρδιά μου!
Γιατί πήρατε το αμάξι μου;
Εδώ ήταν. Γιατί το πήρατε;
Κατεργάρα μου;
Κατεργάρα μου!
Θεός φυλάξοι. Τι έπαθες;
-Πού ήσουν, γαμώτο; -"Γαμώτο"; Δεν μιλάς έτσι εσύ.
Τέλος πάντων.
Πήραμε φουστάνι, γυαλιά ηλίου,
και σιμίτι για σένα.
Ωραία! Η κ. Μπουρτσού παίρνει φουστάνι,
εσύ γυαλιά κι εγώ κουλούρι;
Να μη φύγετε. Να μην πάτε πουθενά!
Ποδήλατο είναι να την πάρεις για βόλτα; Έκλαψα μπροστά σε όλους, γαμώτο!
Ξανάπες "γαμώτο", αλλά αυτό ήταν περισσότερο εσύ.
-Αλήθεια; -Οπωσδήποτε.
Πάμε, Κουντρέτ. Έχεις δυο μέρες να πας στο κάστρο του Γκαζιαντέπ.
Πρέπει να φύγουμε.
Τι; Ρώτησε πού πάμε, και της είπα.
Να έλεγες σκέτο "Αντέπ". Ήταν ανάγκη να της τα πεις όλα;
-Θα έρθει μαζί μας; -Ναι.
Τι συμβαίνει;
Δεν έχει πού να πάει. Είναι ολομόναχη.
Θες να την αφήσουμε εδώ; Τέτοιοι είμαστε;
Τι θα μας κάνει; Άσ' τη να έρθει.
Τι λες; Άσ' τη.
-Μπες μέσα, γαμώτο. -Τώρα το είπες τελείως φυσικά.
Κοίτα, σου πήρα φρέσκο σιμίτι.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
Αμάν με το κουδουνάκι. Τι θέλετε;
Μήπως την έχεις δει;
Δεν την αναγνωρίζω. Ίσως θα θέλατε να μου φρεσκάρετε λίγο τη μνήμη.
Κύριε! Μόνο αυτά ξέρω, το ορκίζομαι!
Ήρθαν χτες και έφυγαν το πρωί. Είχαν μια κοπέλα μαζί.
-Πάνε στο κάστρο του Αντέπ. -Στο κάστρο;
Μπράβο, παιδί μου. Έτσι σε θέλω.
Αν ξαναφανούν, ξέρεις τι να κάνεις.
-Θα σας ειδοποιήσω αμέσως. -Μπράβο.
Πάμε.
Ψάχνουμε δυο τύπους με ένα μαύρο Renault στέισον βάγκον.
-Τους... -Έμειναν χτες αλλά έφυγαν.
Πάνε στο Αντέπ με μια κοπέλα.
-Μόνο αυτά ξέρω, το ορκίζομαι. -Καλώς.
Εντάξει.
Η χωροφυλακή είναι σημαντική εδώ.
Είναι μικρό μέρος, γι' αυτό.
Μάλλον.
Μην το πειράζεις.
Το έχω για να βλέπω τα πίσω αμάξια.
Τι σε νοιάζουν τα πίσω αμάξια;
Σκοτώνεις τα πιο ωραία συναισθήματα.
Κουντρέτ, ξαναπεράσαμε από εδώ;
Ο δρόμος είναι μια ευθεία και τον ακολουθούμε όλη μέρα. Πώς γίνεται;
Δεν υπάρχει ούτε σπίτι ούτε ταμπέλα.
Μακάρι να βρίσκαμε κανένα χωριό.
Το βρήκα!
Να ένας άνθρωπος. Να τον ρωτήσουμε.
-Πάμε. -Εντάξει. Γιατί φωνάζεις;
Τον βλέπω.
Άντε να ρωτήσεις.
Με συγχωρείτε.
Ναι;
Μήπως ξέρετε πού είμαστε;
Στη μέση του πουθενά.
Ορίστε;
Είμαστε όλοι στη μέση του πουθενά. Δεν υπάρχει φωλιά για μας.
Μάλιστα. Είμαστε μακριά από την πόλη;
Προχωρήστε δυο χιλιόμετρα ευθεία.
Κάντε πρώτα αριστερά, μετά δεξιά, και θα βγείτε στον δρόμο.
-Αριστερά και δεξιά. -Ρωτήστε πάλι.
-Κάνει μια μεγάλη κούρμπα. -Καλά.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
-Καλό ταξίδι. -Έγινε.
-Χαιρετώ. -Ευχαριστώ, να είστε καλά.
-Κουντρέτ, έχει όπλο. -Το είδα.
-Θα σκοτωθεί; -Μάλλον.
Θέλετε να μας καλέσουν μάρτυρες; Ας μη μπλέξουμε.
Έτσι θα τον αφήσουμε; Κάτι πρέπει να κάνουμε.
Τι να κάνουμε; Αν θέλει να σκοτωθεί, θα σκοτωθεί.
Δεν γίνεται τίποτα.
Είχα δει κάτι παρόμοιο με τη γυναίκα μου.
Έχει ανέβει στην ταράτσα.
Θα πηδήξει.
Κάτσε, θα το τακτοποιήσω.
Μην πηδήξεις!
Φέρ' το εδώ.
Πήδα, αν είσαι άντρας.
Δείξε μας. Είσαι άντρας ή δεν είσαι;
Ήταν.
Μελιτζάνες πήραμε;
Πήραμε, αλλά κεράσια και ντομάτες που αρέσουν στα παιδιά...
Άμα έρθει η ώρα σου...
Μη λες βλακείες.
Περιμένετέ με, έρχομαι.
Συγγνώμη, αλλά λες βλακείες.
Με συγχωρείτε.
-Χαίρετε. -Χαίρετε.
-Θα αυτοκτονήσετε; -Έτσι λέω.
-Συγγνώμη, πώς λέγεστε; -Εφκάν.
Εφκάν;
Εντάξει, Εφκάν.
Προφανώς περνάς δύσκολα.
Αλλά ό,τι κι αν συνέβη, αξίζει να χάσεις τη ζωή σου;
Δες την καλή πλευρά της ζωής.
Σκέψου τα υπέροχα πράγματα της ζωής.
-Όπως; -Όπως...
Όπως εσύ, Μπουρτσού.
Είσαι το ωραιότερο πλάσμα που είδα ποτέ μου.
Δεν μπορώ να γράψω ποιήματα για την ομορφιά σου.
Όμως...
Όλα τα ποιήματα γράφτηκαν για σένα.
Και όλοι οι ποιητές ντρέπονται.
-Το ξέρω. -Μάθε το.
Γιατί κανένα ποίημα δεν είναι αντάξιό σου.
Όποτε μιλάς, θέλω να κάνω τις κερκίδες να παραληρούν.
Για ένα χαμόγελό σου,
θα κάνω όλη τη χώρα να ζητωκραυγάζει.
Γκιουβέν.
Μπουρτσού.
Συγγνώμη, τι έχει πάθει ο φίλος σου;
Γκιουβέν, τι κάνεις; Του την πέφτεις;
Τι λες; Με παρεξήγησες.
Δεν σε παρεξήγησα εγώ.
Εγώ σε ξέρω.
Αλλά του κάνεις σχέδια με τη γλώσσα.
Αλήθεια;
Εφκάν, θα πάμε στο Αντέπ.
-Ωραία. -Όταν λες "θα πάμε"...
Δεν έρχεσαι μαζί μας;
Θα τα πούμε στον δρόμο. Θα ξεσκάσεις. Μπορεί να αλλάξεις γνώμη.
Έλα.
Ούτε τουριστικό λεωφορείο να είχα!
Εφκάν, νιώθεις καλύτερα;
Δεν υπάρχει τίποτα καλό στον κόσμο. Τι σημασία έχει αν είμαι εδώ ή εκεί;
Καλά. Πες μας γιατί θες να αυτοκτονήσεις.
Μου πήραν το κορίτσι μου, θεία.
Θεία;
Ποιος σου πήρε το κορίτσι;
Οι δικοί της.
Φανταζόμουν το μέλλον μας, αλλά μας στέρησαν και το παρελθόν.
-Την πήραν κι έφυγαν. -Δεν πειράζει, μη στενοχωριέσαι.
Αν αγαπιέστε τόσο πολύ, κανείς δεν μπορεί να σας χωρίσει.
-Έτσι δεν είναι; -Έτσι είναι.
Αν δεν μπορείς να τη βρεις εσύ, θα σε βρει αυτή.
Μην ανησυχείς.
Δηλαδή μπορεί να ξανασμίξουμε.
-Ακριβώς. -Για σένα λέγαμε.
Και μπορεί να με βρει.
Ναι. Τι το θες το όπλο; Κατέβασ' το.
-Κατέβασ' το! -Κατέβασ' το.
Κατέβασ' το!
Μπράβο, Εφκάν! Ωραία.
Ωραία.
-Είναι μάλλον απίθανο. -Ορίστε;
Την πήρε η οικογένειά της. Ποιος ξέρει πού βρίσκεται.
Θα την έχουν παντρέψει με κανέναν άλλον.
Δεν τη θέλω τη ζωή μου! Αλήθεια!
Σώπα, δεν είναι αλήθεια.
-Όχι. -Μπράβο, Κουντρέτ.
Τον ενθαρρύνεις.
-Θεέ μου! Ο Ατιλγκάν! -Ποιος;
Το αμόρε της κυρίας.
Ραγίζεις καρδιές ώρες-ώρες.
Δεν είναι αμόρε, αλλά αφεντικό μου!
Ακούς; Αφεντικό.
Είπες ότι δεν θα μας κυνηγήσει, και να τα τώρα.
Καλά, ηρέμησε. Θα τα συζητήσουμε.
Θα τα βρούμε. Άνθρωποι είμαστε, όχι κτήνη.
-Τι συμβαίνει; -Κτήνη!
Ντροπή σας! Τι κάνετε;
Τι σας έφταιξε το παράθυρο;
Τι τους μιλάς; Οδήγα. Πάμε, Κατεργάρα! Γρήγορα!
Ήρθε το τέλος μας!
-Θα πεθάνουμε! -Εντάξει.
Ηρέμησε. Δώσ' μου το όπλο! Δώσ' το μου!
Τι κάνεις;
Μπουρτσού, στάσου. Τι κάνεις;
Τι κάνει η τρελή;
Για δες.
Κρύβεις πολλά κόλπα στο μανίκι.
Δώσε μου το όπλο.
Μην έχουμε κανένα ατύχημα.
Να πάρει!
ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ
Πάει το τζάμι.
Το τζάμι;
Ποιος έφταιγε γι' αυτό;
Το τζάμι κλαίει αυτός.
Αν είναι να μου το κοπανάς, άσε με εδώ και θα τα βγάλω πέρα μόνη μου.
Καλά.
Μη.
Σε παρακαλώ, Κουντρέτ. Ας μη ρίξουμε το επίπεδό μας.
Έλα.
Ας συνεχίσουμε τον δρόμο μας.
-Μπράβο. Ας συνεχίσουμε ήρεμα. -Πώς, γαμώτο; Πώς;
Λεφτά τέλος. Η βενζίνη τελειώνει.
-Στο τέλος δεν θα μείνει τζάμι για τζάμι. -Αμάν με τα τζάμια.
-Σας εμπιστεύτηκα τη ζωή μου! -Τώρα σε πήρε ο πόνος;
Πες τα!
Αυτοκτονία και κουραφέξαλα! Ψέματα το έκανες.
Μόνο λόγια είσαι. Δώσ' του το όπλο. Άσ' τον να σκοτωθεί.
-Πού είναι; -Στάσου!
Να πω κάτι;
Ηρεμήστε, σας παρακαλώ. Θα σηκώσω λεφτά από την τράπεζα,
και θα συνεχίσουμε ήρεμα τον δρόμο μας. Σας παρακαλώ.
Ωραία.
Επιστρέφω αμέσως.
Δεν μας ακολουθούν, έτσι;
Πείτε μου, κ. Κουντρέτ. Δεν αντέχω άλλο πιστολίδι.
Λες κι εμείς έχουμε πιστολίδια κάθε μέρα.
Εφκάν!
Ηρέμησε. Θα πάρει τα λεφτά του και θα φύγουμε.
Αν έχει, δηλαδή.
-Φύγε. -Λήστεψες την τράπεζα;
Τι έκανες; Νόμιζα ότι πήγες για ανάληψη.
Τι να έκανα; Λες κι έχω λεφτά.
Πήγα στο ταμείο και βούτηξα ό,τι μπόρεσα.
Τι εννοείς;
Μπήκες σαν κύριος και τους λήστεψες;
Πας καλά;
Τι άλλο να έκανα; Συγγνώμη κιόλας, αλλά φταις κι εσύ.
Ξεκίνησες για το Αντέπ χωρίς φράγκο.
-Καλά δεν λέω, μάτια μου; -Κάλλιστα.
Κεκτημένη ταχύτητα.
Δεν έφτανε ο άλλος, τώρα μας κυνηγάει και η αστυνομία.
Άντε καλέ.
Υπερβάλλεις.
Κάτι ψιλά πήρα. Λες να μας κυνηγήσουν γι' αυτά;
Πώς τους αφήσατε να φύγουν;
Έγιναν όλα πολύ γρήγορα.
Τους έριξα μερικές φορές ενώ έφευγαν, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν πήραν πολλά.
Εξάλλου είναι δουλειά της αστυνομίας.
Ωραίος φύλακας! Με τι αμάξι έφυγαν;
Ένα σαράβαλο στέισον βάγκον, μαύρο.
Ωραία. Πάμε να τους πιάσουμε.
Πειράζει να μην έρθω;
Με περιμένουν σπίτι.
-Δεν τους είδε κανείς άλλος. -Να μην κάνουμε σκίτσο;
Λες και μπορείς να ζωγραφίσεις! Άσε τις εξυπνάδες!
Πάμε. Φύλακας σου λέει μετά.
Γκιουβέν, πάρ' τα μην τα βλέπω.
Γιατί; Μετράω πόσα είναι.
Είναι 750,25 λίρες.
Αδύνατον. Πότε τα μέτρησες;
Δουλειά μου είναι. Το καταλαβαίνω με το μάτι.
750 λίρες, λοιπόν.
Και 25 γρόσια. Γιατί πήρες τα 25 γρόσια;
Γιατί να μην τα πάρω; Μπορεί να μας σώσουν σε ώρα ανάγκης.
750 λίρες και 25 γρόσια.
Περίμενέ μας, Γκαζιαντέπ. Ερχόμαστε.
Τίποτα δεν θα μας σταματήσει τώρα!
Βιάστηκες να μιλήσεις.
Εντάξει, εκεί είναι το βενζινάδικο.
Ναι, αλλά βιάστηκες να μιλήσεις.
Να σκοτωθώ πήγα, και κοίτα πού έμπλεξα.
Τώρα θα είχα πεθάνει με την ησυχία μου.
Κοίτα τι σου κάνανε, μωρό μου.
Μαύρη Κατεργάρα μου...
Γέμισέ τη. Πάμε μακριά. Δεν θέλουμε να ξαναμείνουμε.
Αφήστε με να φύγω. Δεν θα πω τίποτα σε κανέναν.
Μη λες βλακείες. Πάμε να πάρουμε τηγανίτες.
-Θα νιώσεις καλύτερα άμα φας. -Απαγάγεις κόσμο με καλοπιάσματα, ε;
Τι ωραία που μυρίζει, πάμε.
Έχω τα προσωπικά μου.
Σαν παιδιά κάνετε.
Όλο κατούρημα θέλετε. Τι με κοιτάτε; Πηγαίνετε!
Με τις υγείες σας.
Πάμε!
Αρχηγέ! Να τοι!
Πάμε να φύγουμε!
-Γιατί; -Μη ρωτάς. Πάμε, Κουντρέτ!
Μέσα γρήγορα!
Πάτα το!
Μας κυνηγάει η χωροφυλακή;
-Ναι. -Γιατί;
Μεγάλη ιστορία.
Αυτοί δεν σε κυνηγούσαν όταν με έμπλεξες;
Γιατί μιλάς για τα προσωπικά μου;
Τι άνθρωποι είστε; Με πήρατε όμηρο; Με τουμπάρατε με μια τηγανίτα.
Βούλωσ' το!
-Ωραίος συγχρονισμός. -Έλα, διοικητά!
-Σχεδόν τους φτάσαμε. -Εντάξει.
Τι φωνάζεις μες στ' αυτί μου; Πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Πατάς το γκάζι, αλλά δεν ανταποκρίνεται.
Μη μιλάς έτσι γι' αυτή. Το κορίτσι μου όλα τα μπορεί.
Αδιέξοδο!
Παγιδευτήκαμε. Αυτό ήταν.
Θα μας πιάσουν. Ξοφλήσαμε.
Καλά!
Ηρεμήστε. Αν δεν περνάμε εμείς, δεν περνάνε ούτε αυτοί.
Να βγούμε και να τρέξουμε.
-Καλά λέει. Πάμε. -Δεν θα πάτε πουθενά.
Βάλε μου ζώνη.
Δεν είσαι τόσο τρελός, έτσι;
Είναι τρελός, παιδιά. Κρατηθείτε.
Πλάκα μας κάνει.
Μπισμιλάχ!
Τι θα κάνετε τώρα;
Το αμάξι απογειώθηκε.
Μπείτε μέσα.
-Αρχηγέ... -Μέσα, είπα.
Αν μπορούν αυτοί,
μπορούμε κι εμείς.
Τι ήταν αυτό;
Δεν σου το είπα;
Έτσι είναι η Κατεργάρα μου. Όλα τα μπορεί.
Δεν είναι μόνο το αμάξι. Θέλει και ταλέντο.
ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ
Περαστικά σας.
Ευχαριστώ.
Είναι τρέλα να προσπαθήσετε να περάσετε. Κανείς δεν περνάει.
Μήπως πήρε το μάτι σας ένα μαύρο Renault στέισον βάγκον;
Τους ίδιους ψάχνουμε.
Γιατί έβαλαν φανάρι;
ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΡΚΟΥΔΕΣ
Αρκούδα;
Δεν σοβαρολογείς, έτσι;
Σοβαρολογεί.
Είναι φουντωμένος.
Μπούκωσα τον κινητήρα.
Κοιτάξτε!
Τους σταμάτησε η Τροχαία.
Κουντρέτ.
-Αστυνομία είναι, όχι Τροχαία. -Αστυνομία;
Ναι, είναι αστυνομία. Τι θα κάνουμε τώρα;
Ηρεμήστε. Μπορεί να είναι έλεγχος ρουτίνας.
Καλά λέει. Ας ηρεμήσουμε.
-Τι θα κάνουμε; -Θα περιμένουμε να νυχτώσει.
Μπορεί να φύγουν.
-Πού θα περιμένουμε; -Εδώ.
Αφού μας βλέπουν.
Νομίζει ότι είναι αόρατος;
Μας κάνει σήμα.
-Μας καλεί. -Κοιτάει.
-Έρχεται; -Έρχεται προς τα εδώ.
Έκανε την πρώτη κίνηση.
Χτυπάει το παράθυρο.
Θέλει να κατεβάσεις το τζάμι.
-Κατεβάστε το τζάμι. -Τι λέει;
"Κατεβάστε το τζάμι".
Αστυνόμε, γίνεται να μην το κατεβάσω;
Τώρα που λείπουν τα άλλα κάνει ρεύμα.
Κατεβάστε το, γαμώτο!
Είπε "γαμώτο";
Άδεια και δίπλωμα.
-Τι είναι αυτό; -Τηγανίτα. Φάτε τη τώρα που είναι ζεστή.
Πλάκα μου κάνετε;
Θέλετε λάδωμα, λοιπόν.
Λέτε όχι στην τηγανίτα, αλλά ένα μπαξίσι θα το πάρετε.
Πάρ' το απόφαση. Δεν το 'χεις να τον λαδώσεις. Δώσ' του τα χαρτιά.
Πώς;
Ληστέψαμε τράπεζα. Θα μας πιάσουν.
Τράπεζα; Ποια τράπεζα;
Γκιουβέν, ξέρουν τι κάναμε.
Πώς το ξέρουν; Επειδή το είπες!
Κι αν δεν το έλεγα;
Θα έβλεπε το όπλο στο ντουλαπάκι.
Έχετε όπλο;
Γκιουβέν, τα ξέρουν όλα.
Δικό μου είναι το όπλο, αστυνόμε. Έχω την άδεια πάνω μου.
-Ήμουν στην άκρη του δρόμου... -Τι λέτε;
Αφήστε τα όλα τα άλλα, πού βρήκατε τέτοιο αμάξι;
Τώρα μου πατήσατε τον κάλο.
Πώς έγινε έτσι το αμάξι;
Είναι ένα θέμα που με πονάει πολύ ως ιδιοκτήτη.
Να σας εξηγήσω.
Μας κυνηγάνε.
Μας κυνηγάνε από την Ιστανμπούλ.
Είχαμε παρενοχλήσεις και κυνηγητά σε όλη τη διαδρομή.
Δεν ήταν καθόλου ευχάριστο ταξίδι.
Είμαστε εξαντλημένοι.
Να συνεχίσουμε τον δρόμο μας;
Τι κοιτάτε έτσι;
Έλεγα ότι θα μας λυπηθεί και θα μας αφήσει.
Τι να έκανα;
Μας πλησιάζουν. Πάτα το.
Έφυγαν.
Φτηνά τη γλιτώσαμε.
Την επόμενη φορά δεν θα είναι τόσο εύκολο.
Μήπως να γυρίσουμε πίσω πριν μας βρουν κι άλλοι μπελάδες;
Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.
Όχι. Δεν γυρνάω.
Δείτε την Κατεργάρα. Δεν γίνεται. Πηγαίνετε αν θέλετε, αλλά εγώ πρέπει
να είμαι στο Κάστρο του Αντέπ αύριο. Μου είπε ότι ήταν έξι ώρες δρόμος.
Γιατί στο Κάστρο;
-Καλώς ήρθατε. -Κλόουν.
Θα περάσουμε υπέροχα μαζί.
Είστε έτοιμοι για μια μεγάλη περιπέτεια;
Κουντρέτ.
Ο τύπος έβαψε τα μαλλιά του κόκκινα. Δεν μου αρέσει.
Πάμε να φύγουμε.
Με τρομάζουν οι κλόουν. Δεν το αντέχω.
Πάμε.
Επιμένω να μείνετε.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΜΑΛΛΙ ΤΗΣ ΓΡΙΑΣ
-Τι κάνεις; -Μην κοιτάς.
-Τι κάνεις; -Μην κοιτάς, λέμε.
Θεέ μου! Για δες τον.
-Ευχαριστώ. -Λάμπεις ολόκληρος.
Σου αρέσει πολύ;
Ναι.
Της έδωσα ένα αρκουδάκι που γράφει "σ' αγαπώ". Θυμάσαι στα συγκρουόμενα;
Πρόσεξες τι έκανα; Δεν τη χτύπησα καθόλου.
-Και; -Δεν τη χτύπησα.
Χτυπάς την αγαπημένη σου;
Μετά από αυτό θα κατάλαβε ότι την αγαπώ.
-Έτσι; -Ναι.
Για να το λες.
Δεν θα ήταν καλύτερα να της το πεις;
-Θα με πάρουν τα γέλια. -Τι;
Δεν μπορώ να το πω!
Γιατί όχι;
Τι εννοείς;
Κοίταξες ποτέ την αγαπημένη σου στα μάτια να της πεις ότι την αγαπάς;
Δεν ξέρω. Αγάπη... Εγώ...
Δεν έχω ερωτευτεί.
Παντρεύτηκα πριν ανακαλύψω τι είναι έρωτας.
Καλά τότε.
Δεν κοίταξες τη γυναίκα σου και της είπες ωραία λόγια;
Βέβαια.
Της έλεγα ευχαριστώ που μαγείρεψε μετά το φαγητό.
Δεν μπορώ να κουβεντιάσω μαζί σου.
Αυτό που θέλω να πω είναι...
Δεν μοιράστηκες με τη γυναίκα σου ρομαντικές στιγμές;
Μια φορά.
Ορίστε. Για πες, λοιπόν.
Παλιά...
κοιτιόμασταν με τις ώρες
χωρίς να μιλάμε.
-Κοιμήθηκε. -Δόξα σοι ο Θεός.
Να την πάμε στην κούνια.
Έλα ρε τρελέ!
Ρομαντικός τρελός!
Ήρθα τη μέρα που άνοιξε.
Ήταν πήχτρα στον κόσμο. Της κακομοίρας γινόταν.
Ανέβηκε ένας κλόουν στη σκηνή.
Αρχίσαμε να τον κοιτάμε.
Ήμουν μικρός τότε.
Τότε την είδα.
Ήταν πανέμορφη.
Σαν...
Σαν από άλλο κόσμο.
Κάποια στιγμή, μου χαμογέλασε. Εμένα.
Το κεφάλι μου άρχισε να γυρίζει.
Ένιωσα σαν να έπεφτα σε απύθμενο πηγάδι.
Υπόταση.
Μάλλον.
Όταν άνοιξα τα μάτια,
δεν ήταν κανείς.
Είχαν φύγει όλοι.
Έψαξα παντού να τη βρω.
Αλλά δεν τη βρήκα.
Και;
Τι έκανες μετά;
Ερχόμουν κάθε βράδυ με την ελπίδα να την ξαναδώ.
Πιάσαμε φιλία με τον κλόουν.
Του είπα τον καημό μου.
Ανέλαβε να με εκπαιδεύσει.
Έβγαινα στη σκηνή κάθε βράδυ με την ελπίδα να έρθει να με δει.
Δεν ήρθε ποτέ.
Αλλά δεν έπαψα ποτέ να περιμένω.
Καλά, αλλά...
Δεν απελπίστηκες; Δεν σου ήρθε να πεθάνεις στην ιδέα πως δεν θα την ξαναδείς;
Αν πεθάνω, σίγουρα δεν θα την ξαναδώ.
Άκου, μικρέ.
Όσο ζεις, υπάρχει ελπίδα.
ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ
Έλα εδώ. Ναι.
Έλα, φάε μερικά.
Μπράβο.
Ατιλγκάν!
Τι έγινε; Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις;
Αφήστε με!
Αφήστε με! Γκιουβέν!
-Βοήθεια! -Η Μπουρτσού φωνάζει;
Γκιουβέν!
-Μπουρτσού! -Μπουρτσού!
Μπουρτσού!
Στάσου! Περίμενέ με!
Κουντρέτ!
Αφήστε με!
-Γκιουβέν! -Μπουρτσού!
Σταθείτε!
Μπουρτσού!
Κουντρέτ, την Κατεργάρα! Γρήγορα!
Γκιουβέν.
-Συγγνώμη, δεν μπορώ. -Τι δεν μπορείς; Έλα!
Γκιουβέν.
Η Λεϊλιφέρ με περιμένει. Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.
Συγγνώμη, Γκιουβέν. Δεν μπορώ άλλο.
Κουντρέτ!
Η Μπουρτσού.
Κουντρέτ!
Όταν ήμουν μικρός, παρακαλούσα κάθε μέρα τον Θεό να μου δώσει ένα ποδήλατο.
Μια μέρα συνειδητοποίησα ότι ο Θεός δεν λειτουργεί έτσι.
Και την επομένη έκλεψα ένα άλογο.
Άλογο;
Παρακάλεσα τον Θεό να με συγχωρέσει.
Δεν απέκτησα ποτέ ποδήλατο.
Εσύ είσαι το ποδήλατο που δεν είχα.
Ατιλγκάν.
Είσαι ο μεγαλύτερος ψυχοπαθής που έχω γνωρίσει.
Δεν είμαι δική σου. Πότε θα πάρεις χαμπάρι;
Τόσο πολύ με μισείς;
-Ναι! -Σταμάτα το αμάξι.
Άνοιξε.
-Άσε με! -Έλα εδώ.
-Άσε με! -Έλα!
Άσε μου το χέρι! Τι κάνεις;
Πάρ' το και ρίξε μου.
Τι να κάνω;
Αφού με μισείς τόσο πολύ, ρίξε μου να μου το αποδείξεις.
Του έριξε στ' αλήθεια!
Αφήστε τη!
-Αφήστε τη! -Γκιουβέν.
Μην ανησυχείς, Μπουρτσού. Ήρθαμε να σε σώσουμε.
Δεν φαίνεται να μας έχει ανάγκη.
Τον πυροβόλησε στο χέρι. Πάει το κουστούμι.
Εφκάν, βοήθησέ με, μην κάθεσαι.
-Αφήστε με! -Τι κάνετε εκεί;
-Αφήστε με! -Είσαι καλά;
Μια χαρά, μέχρι που ήρθατε.
Μη σκέφτεσαι έτσι. Θα το τακτοποιήσουμε. Ακούστε!
Αφήστε την κοπέλα! Καθάρματα!
Για δες.
Έχεις κότσια, ε;
-Κι αν δεν την αφήσω; -Αν δεν...
Την αφήσεις...
θα σου σκίσω τα μούτρα.
-Τι είπα; -Δεν έπιασε. "Σπάσω".
-"Θα σου σπάσω"; -Σταμάτα τη μουρμούρα. Πες το πιο δυνατά.
-Περιμένει ο άνθρωπος. -Ναι;
-Θα σου σπάσω τα μούτρα. -Έχεις θάρρος.
Αλλά, όπως ξέρεις, δεν γιατρεύει από τον θάνατο.
Όχι.
Μια στιγμή, γέρο.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Είναι πολύ αστείο.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Δεν έχεις τα κότσια να τραβήξεις τη σκανδάλη.
-Δεν τα έχεις; -Όχι.
-Καθόλου; -Μπα.
Κλόουν!
Θα σε πάμε στο νοσοκομείο. Μην ανησυχείς.
Το νοσοκομείο είναι χιλιόμετρα μακριά. Τα πάντα είναι χιλιόμετρα μακριά.
Αλλά εσείς ήρθατε στο λούνα παρκ μου.
Σώπα. Μην κουράζεσαι. Σε παρακαλώ!
Ομολόγησε την πίστη σου.
Άκου με, μη σταματήσεις να περιμένεις.
Αν την αγαπάς αληθινά, μην το βάλεις ποτέ κάτω.
Έλα πιο κοντά.
Έκανε το τελευταίο του αστείο.
Αφήστε με!
Μπουρτσού!
Σε αγάπησα, Μπουρτσού.
Σε αγάπησα αληθινά.
Ήρθε ο Κουντρέτ.
Μπείτε στο αμάξι.
Έλα, Εφκάν.
Τώρα θα λογαριαστούμε.
Τι σας έκανε η Κατεργάρα;
Κατεργάρα;
Τι το κατεργάρικο έχει;
Θα πληρώσεις για το σπασμένο τζάμι.
Πολύ θαρραλέοι μού βγήκατε όλοι.
Αλλά δεν έχεις τα κότσια να...
Νόμιζα ότι μία θα τον πετύχαινε. Την γκαντεμιά μου μέσα!
Πάμε!
Σταμάτα!
-Γρήγορα, στο αμάξι. -Αφεντικό, έχουμε πρόβλημα.
Γαμώτο, τρύπησε το ντεπόζιτο!
Δεν μπορούσες να σημαδέψεις καλύτερα;
Και στον στρατό, σε γραφείο ήμουν.
Τι ξέρω εγώ από σημάδι;
Το αμάξι σημάδευα εξάλλου.
-Σίγουρα. -Αλήθεια.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
-Περαστικά σας. -Ευχαριστώ.
Μήπως πήρε το μάτι σας κανένα μαύρο Renault στέισον βάγκον;
Κι εμείς το ίδιο ψάχνουμε.
Κουντρέτ, γιατί ήρθαμε εδώ;
Περάσαμε από χίλια κύματα.
Ξεφορτωθήκαμε αυτούς που μας κυνηγούσαν. Ας φάμε κάτι.
-Μπράβο, ωραία ιδέα. -Τέλεια.
Με συγχωρείτε!
Εντάξει, ευχαριστώ.
Κουντρέτ, σ' ευχαριστώ πολύ.
Δεν έκανα τίποτα, το γκαρσόνι φώναξα.
Όχι. Εννοώ ευχαριστώ για όλα.
Με έσωσες από τον Ατιλγκάν.
Με πήρες μαζί όταν δεν είχα πού να πάω.
Και όχι μόνο.
Σε όλη μου τη ζωή ήμουν αποτυχημένη.
Ήμουν τόσο χαζή που δεν κατάλαβα ποιον άφησα πίσω κυνηγώντας τα όνειρά μου.
Χάρη σε σένα, ένιωσα χρήσιμη για πρώτη φορά.
Πώς να το εξηγήσω;
Είναι σαν
να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου για πρώτη φορά.
Σ' ευχαριστώ.
Κι εγώ.
Τρελάθηκα από έρωτα και δεν ήξερα τι να κάνω.
Πήρα τους δρόμους.
Πέρασες και με βρήκες. Αν δεν είχαμε διασταυρωθεί,
τώρα θα ήμουν νεκρός στην άκρη του δρόμου.
Σ' ευχαριστώ.
Κι εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω. Πρώτη φορά μου μιλάει ευγενικά πελάτης.
Πότε κάθισες;
Δεν ήθελα να διακόψω τη συγκινητική στιγμή.
Εντάξει, φίλε μου. Σήκω.
Φέρε μας έναν κατάλογο.
Σε παρακαλώ.
Κι εσείς, μην κάνετε έτσι. Θα φύγουμε.
Το αμάξι θα φύγει. Να φάμε και να φύγουμε.
Αφήστε τους συναισθηματισμούς.
Μαφία, αστυνομία, χωροφυλακή.
Τι τρίγωνο είναι αυτό;
Πέστε κάτω, παιδιά.
Εσείς ψάξτε μέσα, εγώ θα ψάξω έξω.
Τι κάνουμε τώρα;
Μας κυνηγάνε εξαιτίας σου και τώρα λες "Τι κάνουμε";
Ούτε ο Βόλτρον να ήταν. Να παραδοθούμε μήπως γλιτώσουμε λόγω καλής διαγωγής.
Υπάρχει πρόβλημα;
Όχι, φίλε. Μη μπαίνεις χωρίς να χτυπήσεις.
Δεν ξέρουμε ακόμα τι θα φάμε.
Δώσε μου το μενού. Μόλις αποφασίσουμε, θα σου πούμε.
Ελάτε μαζί μου.
Φύγανε κι αυτοί. Όλα πάνω μου τα αφήνουν.
Ελάτε να δούμε αν είναι εδώ.
Εγώ λέω να βγούμε από την πίσω πόρτα.
Καλά λες.
Ωραία ιδέα.
Ας τρέξουμε στην πίσω πόρτα.
-Θα δούμε. -Πάμε.
-Φύγαμε. -Πάμε.
Πανάκριβα είναι όλα.
Κλείσ' το, θα φάμε αργότερα.
Από πίσω μου έρχεστε;
Άντε να ψάξετε. Μη στέκεστε.
Να τους βρούμε μάνι-μάνι να φεύγουμε.
Δεν μπορώ να σηκωθώ. Βοήθεια!
Αγκυλώθηκαν τα γόνατά μου.
Ο Ατιλγκάν έρχεται προς τα εδώ.
Οι χωροφύλακες είναι εδώ.
Ελάτε.
Δεν μπορεί μια φορά να μας πει ένα καλό νέο;
Τι κάνεις;
-Ξεπιάστηκε. -Θα ξεπιαστεί σιγά-σιγά. Πάμε.
Θεέ μου, παγιδευτήκαμε.
Θα μας πιάσουν. Ας παραδοθούμε για να γλιτώσουμε λόγω καλής διαγωγής.
Να γλιτώσουμε; Ξέχνα το.
Ο Κουντρέτ του τίναξε το αμάξι.
Έτσι, ε; Πριν λίγο δεν με ευχαριστούσες και μίλαγες για ομάδα; Τι έγινε τώρα;
Θεέ μου!
Εντάξει, ας ηρεμήσουμε.
Μη μας πιάνει πανικός. Να το σκεφτούμε.
Ναι, παιδιά.
Δεν μπορούμε να φύγουμε.
Γιατί όχι; Πρώτον, έχει αστυνομία απέξω.
-Ο Ατιλγκάν είναι στην πίσω πόρτα. -Δύο.
-Οι χωροφύλακες είναι μέσα. -Τρία.
Καλά, μπορείς να πανικοβληθείς.
Αποκλειστήκαμε.
Δεν μπορούμε να φύγουμε. Είμαστε παγιδευμένοι.
Παγιδευτήκαμε σε ένα καμαρίνι ένας Θεός ξέρει πού!
Με κάτι ηλίθια κοστούμια.
Τι είναι αυτό; Ποιος θα το φόραγε; Τι κεφάλι είναι αυτό;
-Δεν είναι μέσα. -Πού πήγαν τότε;
Αποκλείεται να πέταξαν!
Περιστέρια!
Ελάτε εδώ! Πιο γρήγορα! Κοντά-κοντά.
Βγάλτε τις μάσκες.
Δεν είναι αυτοί.
-Τι είστε εσείς; -Οι μασκότ του ρεστοράν.
Προχωράτε!
Πού είναι, λοιπόν;
Μπούζι το νερό!
Αυτοί πάνω στη σκηνή είναι.
Μας είδαν! Τρέξτε!
Ανάθεμά σε! Κοίτα πού πηγαίνεις. Τι σερβιτόρος είσαι;
ΚΑΜΑΡΙΝΙΑ
Κατεργάρα μου!
Από εδώ, παιδιά. Ήσυχα-ήσυχα.
Πάμε.
-Έλα, Κουντρέτ. -Και η Κατεργάρα;
Ξέχνα τη. Πρέπει να φύγουμε.
Δεν μπορώ να την αφήσω.
Κουντρέτ, σύνελθε.
Δεν μπορώ να σε αφήσω εδώ. Έλα.
Να τοι!
Τρέχα!
Τι συμβαίνει;
Πέθανα με τα τακούνια.
Εντάξει.
Δεν θα μας βρουν.
Εμείς θα βρούμε τον δρόμο μας;
Χαθήκαμε στο δάσος. Ποιος ξέρει πού είμαστε.
Εγώ λέω να περάσουμε εδώ τη νύχτα κι όταν ξημερώσει, βλέπουμε.
-Κουντρέτ; -Κουντρέτ;
-Πού πας; -Στο Αντέπ.
Καλά.
Θα πάμε το πρωί. Δεν θα το βρούμε στα σκοτάδια.
Εγώ θα το βρω.
Θα το βρω.
Παράτα με, γαμώτο. Τι θα γίνει επιτέλους;
Όλο με πρήζεις. Φτάνει!
-Κρίμα είναι. -Γιατί;
Τι είναι κρίμα;
Μιλάς λες και είμαστε φίλοι. Από πού κι ως πού;
Άκου.
Τελείωσα το σχολείο, πήγα φαντάρος και παντρεύτηκα μόλις απολύθηκα.
Ύστερα δούλευα αδιάκοπα σαν το σκυλί.
Η ζωή έξω συνεχιζόταν, αλλά εγώ δεν το ήξερα.
Να, λοιπόν.
Έχασα γυναίκα και πατέρα. Μια ζωή έκανα ό,τι ήθελαν.
Όλοι με αγνοούσαν.
Γι' αυτούς ήμουν αόρατος.
Ακόμα και τα παιδιά μου με εγκατέλειψαν.
Δεν ξέρετε πώς είναι.
Το μόνο που είχα,
το μόνο μέρος όπου δεν ένιωθα μόνος, ήταν το αμάξι μου.
Η Κατεργάρα.
Τώρα την έχασα εξαιτίας σου.
Γι' αυτό μην έρθεις μαζί μου, φίλε. Άσε.
Θα βρω τον δρόμο.
Ήταν βαριά κουβέντα.
Ήταν. Δίκιο είχε ο άνθρωπος.
Πέρασε τα πάνδεινα εξαιτίας μας.
Έχασε και το αμάξι. Αυτό με στεναχωρεί περισσότερο.
Το αγαπούσε πολύ.
Του έβγαλε και όνομα.
Μαύρη Κατεργάρα.
Άμα είναι έτσι, να πάμε να την πάρουμε πίσω.
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ θα το ρισκάρω για χάρη του Κουντρέτ.
Δίκιο έχει.
Ναι, ε; Δική μου ιδέα ήταν. Αλλά είναι τόσο γλυκούλα. Μπουρτσού!
Φώναξέ τη. Φέρ' τη πίσω. Όχι άλλες περιπέτειες, πιτσουνάκια.
Μη χαθείτε στο δάσος. Μη με αφήνετε. Η φωτιά καίει ακόμα.
Δεν ξέρετε τι να κάνετε. Θα βοηθήσω. Σταθείτε!
-Είναι τρελό να κυνηγάμε κάποιον τόση ώρα. -Μην το ξαναβάλεις στα πόδια τότε.
Τι να έκανα; Ξαφνιάστηκα έτσι που εμφανίστηκες μπροστά μου.
Άφησες τους άλλους κι άρχισες να με κυνηγάς.
Καλά που δεν σ' την άναψα. Τι φοράς;
-Δεν μου πάει; -Όχι.
Σοβαρά;
Φτάσαμε ως εδώ, αλλά πώς θα πάρουμε το αμάξι;
Έχω ένα καταπληκτικό σχέδιο.
Μόνο μην πανικοβληθείτε.
Ορίστε, έρχονται.
Τι σας είπα;
Τι κάνουν;
-Πάμε να τους πιάσουμε. -Περιμένετε.
Ο ένας δεν είναι εκεί.
Λείπει ο κοντοστούπης με το μουστάκι που μου τίναξε το αμάξι.
-Δεν είναι κανείς. -Τι; Κανείς;
Ησυχία!
Θα προδοθούμε.
-Καλά, αλλά θα πάρουν το αμάξι. -Να το πάρουν.
Να δούμε πού θα πάνε.
Θα εμφανιστούμε όταν δεν το περιμένουν και θα πιάσουμε όλη τη συμμορία.
Σιγά τη συμμορία!
Τι κάνει;
-Τι κάνεις; -Τι κάνω;
Γιατί το έσπασες; Όλα σπασμένα είναι.
Άσε την αμφισβήτηση και κράτα.
Θα το σπάσω, θα βάλω το χέρι μέσα... Ανοιχτά ήταν.
-Ξέρεις πώς γίνεται; -Εγώ;
Μια ζωή τα βλέπω στις ταινίες.
Περιμένετε.
Καλά κρασιά.
Λάθος καλώδιο. Αυτό αποκλείεται.
Δυο λεπτά, θα το βρω.
Χαίρετε.
Συγγνώμη για την ενόχληση,
αλλά δεν θα μείνω, περαστικός είμαι.
Να περάσω θέλω.
Να συνεχίσω
ήσυχα τον δρόμο μου;
Πήρε μπροστά.
Αφήστε με εμένα να ιδρώνω και κοιμηθείτε εσείς.
Κανένας σεβασμός για τον μόχθο.
Αρχηγέ, φεύγουν.
Πάτα το γκάζι!
Γιατί; Γιατί σε μένα;
Τι αμαρτίες πληρώνω;
Ο Κουντρέτ είναι;
Κατεργάρα μου!
Κουντρέτ.
Η Κατεργάρα.
Ναι, η Κατεργάρα.
Τι νόμιζες, ότι θα σε παρατούσαμε στη μέση του δρόμου;
-Άντε αγκάλιασέ τη. -Κατεργάρα μου!
Τι τρυφερός άνθρωπος!
Κουντρέτ.
Μπουρτσού, έλα.
Αποκλείεται.
-Τι έγινε; -Έλα.
Το χέρι μου!
Τι έπαθες;
Με δάγκωσε αρκούδα.
Με γρατζούνισε εδώ.
Είδα κι έπαθα να ξεφύγω.
Ξέχνα το τώρα.
Μια κοπέλα σε χρειάζεται απόψε στο κάστρο του Αντέπ.
Μην περιμένει.
Τα καλώδια. Δεν έβρισκα το κλειδί για να βάλω μπροστά.
Το έκανα όπως στις ταινίες.
Ο παρκαδόρος το έβαλε εκεί; Θα το κλέβανε.
Δεν τα βάζουν εκεί τα κλειδιά. Αν ήξερες για το παράθυρο...
Και όλα αυτά.
Καλό ταξίδι.
ΓΚΑΖΙΑΝΤΕΠ
Δεν το κάναμε σε έξι ώρες, αλλά γρήγορα ήρθαμε, ε;
Και τώρα; Θα ανεβούμε στο κάστρο;
Περιμένετε εδώ. Θα ανεβώ μόνος μου.
Θα συναντήσω το πεπρωμένο μου.
Γιατί κάνει έτσι;
Δεν έχει πλάκα τώρα.
Συμφωνώ.
Έχω περιέργεια.
Τι δουλειά έχει ο Κουντρέτ στο κάστρο νυχτιάτικα;
-Το είδε στο όνειρό του. -Ποιο όνειρο;
Δεν ξέρεις τίποτα.
Είδε σε όνειρο τη μάνα του να του λέει να έρθει στο κάστρο
-να σώσει μια κοπέλα. -Δηλαδή όλα αυτά έγιναν
επειδή η μάνα του τού είπε σε όνειρο να έρθει στο Αντέπ.
Κοντέψαμε να σκοτωθούμε.
Γιατί δεν πήρε το αεροπλάνο;
Γιατί το λες, Εφκάν;
Μπράβο του που ακολούθησε το όνειρό του.
Δεν θέλω να σου το χαλάσω, αλλά σίγουρα θα γυρίσει άπραγος.
Λίγη αισιοδοξία δεν βλάπτει.
Καλώς τες.
-Ο ληξίαρχος; -Ορίστε;
Σας αναγνώρισα αμέσως. Από εδώ, ελάτε.
-Σας περιμέναμε. -Όχι.
Κάποιο λάθος έγινε.
Όχι, σας περιμέναμε.
-Όχι. -Μέσα είναι η νύφη κι ο γαμπρός.
-Έχουμε ήδη καθυστερήσει. -Σας παρακαλώ.
Αφήστε τα "παρακαλώ".
Δείτε πόσοι καλεσμένοι. Ρεζίλι γίναμε.
-Μα εγώ... -Ελάτε.
Σε λίγο θα με βάλετε να σύρω τον χορό.
Αφήστε τον χορό. Απλά παντρέψτε τους!
Οι μουσικοί ξεθεώθηκαν να παίζουν. Θα γίνει γλέντι χωρίς γάμο στο τέλος.
Δεν είμαι ο ληξίαρχος.
Τι εννοείτε; Σας είπα ληξίαρχο και απαντήσατε.
Έτσι όπως το είπατε... Είμαι συνταξιούχος λογιστής.
Απάντησα αυθόρμητα. Αλλά τι ξέρω εγώ από γάμους;
Λεϊλιφέρ.
Ήρθα.
Τι συμβαίνει;
Μπαμπά, της κλείνει το μάτι.
Σε ποιον κλείνεις το μάτι;
Δεν κλείνω σε κανέναν το μάτι.
Γνωριζόμαστε. Είμαστε φίλοι.
Γλυκιά μου, τον ξέρεις;
Όχι, πρώτη φορά τον βλέπω.
Πρώτη φορά;
Σε είδα στο όνειρό μου.
-Μπαμπά! -Είναι τρελός. Πετάξτε τον έξω.
Για τον Θεό!
Δεν είμαι. Η μάνα μου με έστειλε. Έκανα τόσο δρόμο.
Τον είπα ληξίαρχο και απάντησε.
Μην το κάνετε!
Πώς φέρεστε έτσι; Μπορούσα να είμαι πατέρας σας.
Βαρέθηκα να περιμένω.
Έρχεται.
Αλήθεια;
Κουντρέτ.
Τι έγινε;
Τίποτα. Δεν με γνώρισε.
Ή η μαμά με έστειλε άδικα ή έφτασα πολύ αργά.
Δεν θέλω να πω ότι τα 'λεγα, αλλά σας τα 'λεγα.
Είπα ότι ήταν τρέλα κι ότι θα γυρίσεις άπραγος.
-Δεν το 'πα; -Βούλωσ' το!
-Συντονιστήκατε πάλι. -Δεν πειράζει.
Καλά λέει.
Η Λεϊλιφέρ δεν με χρειάζεται.
Λεϊλιφέρ είπες;
-Λεϊλιφέρ; -Τι έγινε;
Εφκάν, τι έγινε; Τι κάνεις;
Τι τον έπιασε;
Εφκάν!
Είσαι το κάτι άλλο. Γιατί τρέχεις;
Η Λεϊλιφέρ.
Την ξέρεις;
Αν την ξέρω; Είναι το φως της ζωής μου.
Δεν φτάνει που την πήραν, την παντρεύουν με άλλον.
Το 'πα ή δεν το 'πα ότι θα την παντρέψουν;
Κουντρέτ, όχι τώρα.
Αυτό για να μάθεις να κάνεις τον ξερόλα.
Έλα, αρκετά βάσανα έχει.
Άσε το μάθημα για αργότερα.
-Τι θα κάνουμε; -Τώρα είναι αργά.
Κρίμα. Θα τους έδινα χρυσό φλουρί.
-Λεϊλιφέρ! -Τι κάνεις;
Τι κάνεις;
-Θα την κλέψεις; -Ξέχνα το.
Τώρα που βρήκα την αγάπη μου θα αφήσω να την πάρουν;
Ξέχνα το.
Γι' αυτό με έστειλε η μαμά.
Μην ανησυχείς, φίλε μου.
Έχω σχέδιο.
Σταματήστε μια στιγμή.
Μια στιγμή.
Εφκάν!
Κυρίες και κύριοι, εντιμότατοι καλεσμένοι.
Ο γάμος δεν μπορεί να γίνει.
Γιατί η κοπέλα και το παλικάρι
αγαπιούνται.
Έχετε τρελαθεί;
Δεν είχες σχέδιο;
-Αυτό ήταν; -Όχι, βέβαια.
Κάτσε και θα δεις. Τώρα είναι το καλό.
Για πες.
Ελάτε. Ας μη μπούμε ανάμεσά τους.
Αυτό ήταν το καλό;
Και τώρα;
Κουντρέτ.
Πάλι νομίζεις ότι είσαι αόρατος;
Άσ' το.
Στο Κάστρο του Αντέπ
έγραψαν την καταδίκη μου
αμάν αμάν
έγραψαν την καταδίκη μου
ο διοικητής της Ούρφα και του Μαρντίν
υπέγραψαν την καταδίκη μου
αμάν αμάν
υπέγραψαν την καταδίκη μου
η αγάπη σου θα πεθάνει
Τρέξτε!
-Μπαμπά, το σκάνε! -Το βλέπω!
Για κράτα.
Κράτα το. Ψόφησα.
Η σπλήνα μου. Φέρ' το.
Ποιοι διάολο είστε; Χαλάσατε τον γάμο!
Με κυκλώσανε από παντού
αμάν αμάν
Σκασμός!
Να σας σκοτώσω όλους έναν-έναν;
Στάσου! Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τη Λεϊλιφέρ.
Εμένα σκότωσε.
Σταθείτε! Όχι!
Είναι τρελά ερωτευμένος με τη Λεϊλιφέρ.
Αφήστε τους να είναι μαζί.
Εμένα σκοτώστε!
Σταθείτε!
Έχει άδικο αυτή τη φορά. Μην τη σκοτώστε.
Γιατί...
Είμαι τρελός για εκείνη.
Εμένα σκοτώστε!
-Γκιουβέν. -Τι να κάνω; Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Μη!
Μη! Μια στιγμή!
Σας παρακαλώ. Είναι νέα παιδιά.
Αγαπιούνται.
Χαρίστε τους τη ζωή.
Εγώ είμαι μόνος μου. Εμένα σκοτώστε.
-Παιδιά, θα τον σκοτώσουν. -Είναι ο πιο σίγουρος.
Θα με σκοτώσουν;
Αν προσφέρεται κανείς, δεν έχω αντίρρηση. Δεν ρωτάς;
-Όχι. -Να ρωτήσω.
-Είναι κουρασμένη. Τώρα αναστήθηκα. -Αυτή δεν θέλει.
Δεν υπάρχει κανείς.
-Ούτε ένας; -Ούτε ένας.
Εσύ;
Καλά είμαι εδώ που είμαι.
-Δεν μπορεί. Έλα εδώ. -Άσε.
Έλα, καλέ.
-Κουντρέτ. -Δεν μπορεί.
Δεν είναι ότι δεν θέλω, αλλά μην σε ντροπιάσω.
Για τον Θεό.
-Θα σε σχολιάζουν. -Αλήθεια;
Φτάνει! Τέρμα οι βλακείες.
Πες να ρίξουν να πάει στο διάολο.
Λες;
Μια ψυχή που 'ναι να βγει, ας βγει.
Καλά.
Τι άλλο θα γινόταν;
Άντε! Ρίξτε μου!
Θα πεταχτούν μυαλά.
Τι έγινε;
Η συμμορία είναι μεγαλύτερη.
Σιγά τη συμμορία.
Μπαμπά, είναι και αστυνομικοί. Αρχίζω να φοβάμαι.
Μήπως να τα βρούμε;
Τι θέλουν αυτοί;
Μίλα καλύτερα! Είμαι διοικητής της χωροφυλακής.
Κι εσύ το ίδιο, μπροστά στον αστυνόμο.
Να με συμπαθάτε, και για τους δυο μας έλεγα.
Δεν ήρθαμε για σας.
Θέλω να πάρω πίσω αυτό που μου ανήκει.
Δώστε μου το κορίτσι και δεν θα πάθετε τίποτα.
Όλοι το κορίτσι θέλουν!
Δώστε μας τα λεφτά και δεν θα σας πειράξουμε.
Μετά θα ζητήσουν και κοσμήματα.
Εμείς θέλουμε τον γυρολόγο. Ας μη μπλέξουμε.
Ούτε όπλα έχουμε. Αυτό είναι σπρέι πιπεριού.
Καλά. Σιωπή.
Εδώ που φτάσαμε, δεν θα φύγω αν δεν τους κόψω πρόστιμο.
Διοικητά.
Το όπλο ήθελα.
Και το άλλο.
Διοικητά!
Τι κάνατε; Κτήνη! Δεν ακούσατε καν.
Μια ερώτηση ήθελα να κάνω.
Μια ερώτηση ήθελε, αλλά τώρα πονάει.
Παιδιά, παρατράβηξε το πράμα.
Παιδιά.
Η πένα είναι το ισχυρότερο όπλο. Δεν είμαστε βίαιοι άνθρωποι.
Κατεβάστε τα όπλα.
-Τι λέει; -Μια στιγμή!
Μπορείτε να ρίξετε σ' αυτόν με την πένα πρώτα;
Μιλάω σε όλους.
Σας παρακαλώ.
Να, αυτόν εκεί με την πένα.
Σας παρακαλώ.
Τι κάνεις; Καλά έλεγε.
Κοντεύουμε να πεθάνουμε κι αυτός αγορεύει.
Θα γίνει χαμός όπου να 'ναι. Μην ανακατευτείς.
Και λοιπόν; Τι με νοιάζει;
Δεν είμαι ο Κουντρέτ που ήξερες. Ξέρω να χειρίζομαι τα προβλήματά μου.
Συγχαρητήρια.
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι.
Πώς θα ξεμπλέξουμε από εδώ;
Τι θα κάνουμε;
-Το πιο έντιμο. -Το πιο έντιμο;
Σανίδωσέ το! Άντε, Κατεργάρα!
Νομίζω ότι απομακρυνθήκαμε αρκετά.
Ας ηρεμήσουμε τώρα.
Οι μανιακοί θα αλληλοσκοτωθούν.
Ας κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να πάψουν να μας κυνηγάνε.
Έλα τώρα!
Λες να αφήσουν τον αλληλοσκοτωμό για να μας κυνηγήσουν;
Τώρα είναι αλλιώς.
Ξέρω πώς να τους ξεφορτωθώ.
Ευχαριστούμε για όλα.
Παρακαλώ, δεν κάνει τίποτα.
Τι παραπάνω να έκανες; Ξανάσμιξες τους ερωτευμένους.
Να φέρνεις την αγάπη είναι καλύτερο από την ίδια την αγάπη.
Μου έπιασε το χέρι.
Εκεί είναι. Σε ακούει.
Ακριβώς.
Κι αυτό χάρη σε σένα έγινε.
Ευχαριστούμε, Κουντρέτ.
Ελάτε, μην υπερβάλλετε.
Καλά.
Εγώ πρέπει να σας ευχαριστώ.
Δώσατε νόημα στη ζωή μου
όταν δεν είχε νόημα.
Χάρη σε σας νιώθω σαν να κάνω καινούρια αρχή.
Σοβαρά.
Δώσ' τον μου.
-Σίγουρα; -Σιγουρότατα. Φέρ' τον.
Αντίο, Κατεργάρα.
Έλα, Κουντρέτ. Πάμε.
Ξέρεις κάτι; Φτιάχτηκες για να σέρνεις τον χορό του γάμου.
Ας μας κυνηγήσουν όσο θέλουν, αλλά θα μας βρουν;
Ναι.
Δεν θα μας βρουν, αλλά...
Πώς θα γυρίσουμε πίσω;
Θα σας έχω στην Ιστανμπούλ σε έξι ώρες με τα πόδια.
Σοβαρά;
Πάλι αυτές οι έξι ώρες.
-Πόσα λεφτά μας έμειναν; -Κάτσε να δω.
Όλα μαζί...
Θες βοήθεια;
25 γρόσια.
Τα έφαγες όλα;
Τι να έκανα; Πήραμε βενζίνη, φαΐ.
Σας το είπα.
Τα 25 γρόσια μπορεί να σε σώσουν σε ώρα ανάγκης.
Τέλος πάντων.
Το Αντέπ φημίζεται για τα φιστίκια. Να πάρουμε μιας και ήρθαμε.
Τα παιδιά μου τα λατρεύουν.
Θα πάρουμε 25 γρόσια.
Σιγά μη φτάνουν!
Κουντρέτ;
Δεν έπρεπε να κάψεις το αμάξι.
Λες;
Δεν είχε νόημα. Γιατί το έκανες; Μπορούσαμε να τη βάψουμε.
-Όπως στον χορό. -Ναι.
Σοβαρά;
-Πού πας; -Γύρνα πίσω.
Πάει τώρα, δεν γίνεται τίποτα.
-Πάμε. -Με δουλεύετε;
Έγινε στάχτη.
Φορτιστές!
Τους έχεις ακόμα;
Για να σε ακούσω!
Φορτιστές!
Υποτιτλισμός: Νίνα Μπούρη